• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9

Image W dniu 18 września 2011r. w naszej parafii gościliśmy księdza Arcybiskupa Mathiasa Ngarteri z diecezji N’Djamena w Czadzie. Ksiądz Arcybiskup podczas wygłoszonej homilii prosił o modlitwę w intencji nowych misjonarzy, którzy będą głosić Dobrą Nowinę, także w Czadzie. Kościół w tym kraju liczy nieco więcej niż 50 lat i ciągle cierpi na brak powołań kapłańskich i zakonnych.


Na powierzchni 1 284 200 km²  żyje 7 270 000 mieszkańców, z czego prawie 1 000 000 w samej stolicy. We wspomnianej diecezji pracuje niespełna 50 księży, z czego większość to misjonarze.

Nawiązując do niedzielnej ewangelii, o robotnikach w winnicy, jaką święty Mateusz (20, 1-16) podaje wiernym do rozważania, ksiądz Arcybiskup podkreślił, że przypowieść nie chce zachęcać leniwych i beztroskich, którzy odkładają na ostatnią godzinę nawrócenie i służbę Bogu, lecz pouczyć, że Bóg może powołać o każdej godzinie i że człowiek powinien być zawsze gotów odpowiedzieć na Jego wezwania. „Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko!” (Iz 55, 6). Kto został powołany już w zaraniu swego życia, nie może sobie rościć większych praw od tego, kto został powołany w wieku dojrzałym lub też w ostatniej godzinie, a ci ostatni nie powinni zniechęcać się czy cofać, myśląc, że już za późno.

Ksiądz Abp podkreślił, że człowiek powinien być zaszczycony samym faktem, że może pracować dla Pana, że może dla niego istnieć i doznawać Jego miłosierdzia w każdym dniu swojego doczesnego życia.

Spotkanie odbyło się z okazji Jubileuszu 225. rocznicy utworzenia Diecezji Tarnowskiej. Kilkunastu biskupów z Afryki, Ameryki Południowej i Azji na zaproszenie biskupa tarnowskiego Wiktora Skorca odwiedzi przez tydzień diecezję tarnowską. Biskupom będą towarzyszyć tarnowscy misjonarze.

„Obecność biskupów z krajów misyjnych może jeszcze bardziej obudzić ducha misyjnego w naszej diecezji. Spotkanie z pasterzami z Afryki, Ameryki Południowej i Azji może też mobilizować nas do modlitwy i pomagania krajom misyjnym” – podkreślił bp Wiktor Skworc.

Historia Czadu

Czad zajmuje ważne miejsce w Afryce centralnej, jest jednak mało znany. Na początku XX wieku został kolonią francuską. Pełną niepodległość uzyskał Czad w 1960 roku. Do dzisiaj Czad ma największe relacje handlowe, kulturalne i polityczne z Francją. Oficjalnym językiem jest język francuski oraz język arabski. Skład narodowościowy jest bardzo zróżnicowany, wyróżnia się ponad 130 mniejszości narodowych, należących do 12 grup językowych. Znaczną część powierzchni Czadu zajmuje pustynia Sahara (około 500.000 km².), która na północy przechodzi na potężny masyw górski Tibesti. Dalsze około 400.000 km² to tzw. sahel (suchy obszar stepowy między pustynną a tropikalną częścią Afryki); południowa część kraju leży już w strefie podrównikowej, charakteryzująca się klimatem gorącym i suchym. Gospodarka Czadu jest bardzo słabo rozwinięta, co plasuje ten kraj w dziesięciu najbiedniejszych państwach świata. Ludność głównie utrzymuje się z rolnictwa, w którym dominuje uprawa bawełny, sorgo, orzeszki ziemne, ryż. Duże znaczenie ma też hodowla głównie bydła, owiec, kóz i wielbłądów. Spośród bogactw mineralnych kraju największe znaczenie ma ropa naftowa.


Vsynod

cmentarz

biblia1 czytania1 ksm1 historia1 wizytowka1